Ali Nesin
Ali Nesin fot. burax https://www.flickr.com/photos/burax/4113397162/in/photostream/

Jeżeli ktoś myśli, że wiedzę matematyczną można zdobyć tylko w murach uniwersyteckich, pilnie wkuwając skomplikowane wzory i formułki, to bardzo się myli. Postanowił to udowodnić Ali Nesin, profesor matematyki, który w ogrodzie oliwnym pod Efezem powołał do życia „Matematyczną Wioskę”. Powstała ona z myślą o studentach, którzy z bliżej nieokreślonych przyczyn  (prawdopodobnie stresu bądź strachu przed negatywną oceną) nawet nie podejmowali prób rozwiązywania bardziej skomplikowanych zadań.

Profesor Nesin postanowił przekazywać wiedzę zainteresowanym studentom w mniej formalny sposób – we własnym domu. Chciał sprawdzić, czy z dala od sal wykładowych studenci łatwiej będą mogli przyswoić sobie wiadomości z matematyki. Zainteresowanie prywatnymi wykładami okazało się tak ogromne, że, z pomocą uczelni, zorganizował letni obóz matematyczny nad morzem. Wtedy okazało się, że wiedza przekazywana z dala od uczelni, na łonie natury, sprzyja efektywnej nauce. Następnym pomysłem Nazina było wykorzystanie do celów naukowych gaju oliwnego należącego do fundacji edukacyjnej (profesor jest jej szefem), której założycielem był jego ojciec, pisarz i tłumacz Aziz Nestin. Tak powstała „Wioska Matematyczna”, w swojej działalności nawiązująca (po części) do tradycji greckiego Sympozjonu. Nauka odbywa się tam w sposób niemal spontaniczny, podczas spacerów na terenie wioski, przy herbacie, podczas odpoczynku na kanapach ustawionych na zewnątrz domów. Niektórzy zapoznają się z podręcznikami matematycznymi, inni prowadzą ożywione, niezobowiązujące dyskusje dotyczące zarówno filozofii, nauki, problemów matematycznych, jak i życia czy sytuacji politycznej. Na terenie wioski, oprócz auli wykładowych, znajduje się biblioteka, ale i pole namiotowe czy kuchnia, w której czasowi mieszkańcy przygotowują wspólnie posiłki.

W pierwszej fazie projektu do matematycznej wioski przyjmowano uczniów (nie tylko studentów) według kolejności zgłoszeń. Ponieważ zainteresowanie tą metodą nauki stale wzrastało (w I turnusie 2007 r. brało udział kilkadziesiąt  osób, rok później kilkuset, a w 2017 ok. 8 tys. – szacuje się, że z roku na rok liczba uczestników podnosi się o ok. 30%), profesor Nesin wprowadził zasadę, że każdy, kto chce uczestniczyć w warsztatach, ma napisać list motywacyjny. Sam je czyta i decyduje, kogo zaprosić. Nauka na obozie matematycznym jest bezpłatna dla studentów (płacą jedynie za jedzenie), uczniowie liceów opłacają całość pobytu. Jeżeli jednak kogoś nie stać na uiszczenie stosownej opłaty, profesor zwalnia go z tego obowiązku.

Początkowo, gdy zainteresowanie wykładami było mniejsze, Nesin nie potrzebował pomocy naukowej. Z czasem profesor zaczął zapraszać na gościnne wykłady zaprzyjaźnionych matematyków z uczelni tureckich i zagranicznych. Później sami wykładowcy zgłaszali chęć uczestnictwa w tym projekcie. Biorą w nim udział również doktoranci, którzy, prowadząc swoje badania naukowe, zapewniają też opiekę licealistom. Wykładowcy nie pobierają wynagrodzenia za prowadzenie zajęć bądź wykładów.

Źródło:

Marcelina Szumer-Brysz: Tablicę aresztować! „Tygodnik Powszechny”, 2018, nr 35, s. 50-51.

https://tr.wikipedia.org/wiki/Ali_Nesin dostęp dnia 4 października 2018

http://www.alinesin.org/ dostęp dnia 4 października 2018

 

AN

Reklamy